Mundohem të kujtoj Si ishte Në atë botë Ku ti nuk ishe Por unë për ty thurja vargje I bëja gërshet I lidhja aq fort I bëja gonxhe Që të mos mund t'i zgjidhja më kurrë Që ti të mos më largoheshe Nga mendimet Nga zemra Nga frymëmarrja I trembesha shumë instiktit Se një ditë do të gjeje një palë gërshërë E do m'a prisje gërshetin Do luaje me të Do qëndisje një qiell me re E në to si në kolovajse do lëkundeshe Duke prekur pak nga pak çdo notë të pentagramit Por duke iu larguar notave të zemrës sime Atyre që kurrë nuk e ndalnin melodinë e tyre As hapin drejt fluturimit tënd Mundohem të kujtoj Si ishte Në atë botë Ku ti nuk ishe Por unë kisha krijuar një botë për ne E të kisha strukur aty thellë Aty ku merrte jetë çdo varg Mundohem të kujtoj Si ishte Në atë botë ku ti nuk ishe Por e kam harruar Sepse tani nuk bëj më gërsheta E ty nuk të duhen një palë gërshërë Flokët i kam mëndafsh E ti rrëshket butësisht nëpër to E unë nuk njoh më një botë tjetër Përveç kësaj Me ty
